به گزارش برگزیده، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، دوشنبه گفت حتی اگر هگست استیضاح شود هم «کنارش می‌ایستد» و او را «فرد بسیار خوبی» خواند. این موضع با حمایت کاخ سفید و پنتاگون از هگست همراه شد؛ سخنگوی پنتاگون نیز اعلام کرد هگست «صددرصد» متعهد است تا پایان دوره ترامپ در سمت خود بماند.
اما این دفاع علنی، لزوماً به معنای امن‌بودن هگست نیست. ترامپ پیش‌تر نیز در ملأعام از مقام‌های ارشد خود حمایت کرده و سپس آنان را برکنار کرده است؛ ازاین‌رو حمایت فعلی را نمی‌توان تضمینی برای ماندن هگست دانست.
ترامپ به جنگجویانی مثل هگست نیاز دارد
نیوزویک روز جمعه در یادداشتی تحلیل استدلال کرد که ترامپ در رویارویی با دموکرات‌ها به چهره‌هایی تهاجمی و مبارز مثل هگست نیاز دارد. هگست سال‌ها تصویر عمومی خود را به‌عنوان یک «مبارز حزبی» به سبک ترامپ ساخته و در ویدیویی شش‌دقیقه‌ای نیز مستقیماً از سیاست‌های سخت‌گیرانه دولت دفاع کرد.
ارتقای جایگاه استیون میلر به عنوان رئیس دفتر رئیس جمهور، بلافاصله پس از انتخابات نیز نشان‌دهنده تمایل ترامپ به انتصاب افرادی ستیزه‌جو و تهاجمی در پست‌های حساس دولتی در مقابل کنگره دموکرات است.
از منظر ترامپ، برکنارکردن هگست می‌تواند به دموکرات‌ها پیام بدهد که فشار کنگره کار می‌کند و دولت را عقب می‌راند. به همین دلیل، ترامپ انگیزه سیاسی دارد که حداقل در کوتاه‌مدت از او دفاع کند و نشان دهد زیر فشار استیضاح کوتاه نمی‌آید.
اما همین سبک تهاجمی، در محیط جدید واشنگتن می‌تواند به دارایی تبدیل شود و به هزینه. دموکرات‌ها پس از پیروزی در انتخابات میان‌دوره‌ای کنترل هر دو مجلس را به دست گرفته‌اند و رهبر دموکرات‌های مجلس نمایندگان، هاکیم جفریز، خود را «قطعاً موافق» استیضاح هگست خوانده و گفته «هگست باید برود».
ژانویه، نقطه بی‌بازگشت
تا ۳ ژانویه، جمهوری‌خواهان هنوز کنترل سنا را دارند و ترامپ اگر بخواهد جانشین هگست را معرفی کند، شانس بیشتری برای تأیید او دارد. خود ترامپ نیز پذیرفته که تأیید وزیر دفاع جدید پیش از رسیدن دموکرات‌ها به قدرت «آسان‌تر» است.
توماس مَسی، نماینده جمهوری‌خواه که هشت لایحه استیضاح علیه هگست را دوباره مطرح کرده، صریحاً از ترامپ خواسته هگست را در همین پنجره زمانی عوض کند. او می‌گوید اگر هگست استعفا ندهد، در کنگره دموکرات با استماع‌ها و رسیدگی‌های بسیار سخت‌تری روبه‌رو خواهد شد.
این استدلال صرفاً حرف مَسی نیست. اکسیوس نیز نوشته اگر ترامپ بخواهد هگست را عوض کند، «دلیل قوی» برای انجام آن پیش از ژانویه وجود دارد، چون تأیید جانشین در سنای دموکرات عملاً غیرممکن خواهد بود.
هزینه ماندن هگست
مسئله فقط استیضاح نیست. پنتاگون هنوز با بودجه موقت اداره می‌شود و برای تأمین منابع دفاعی به همکاری کنگره نیاز دارد؛ در حالی که دموکرات‌ها هگست را فرصتی برای فشار به ترامپ می‌دانند.
برخی جمهوری‌خواهان نیز نگران‌اند ماندن هگست، عبور درخواست‌های بودجه دفاعی را در کنگره جدید دشوار کند. سناتور تام تیلیس گفته رؤسا و اعضای ارشد کمیسیون‌های مرتبط، وزیر دفاع را «غایب» می‌دانند و مسئله فراتر از جنگ ایران، تأمین منابع لازم برای وزارت دفاع است.
به این ترتیب، هگست ممکن است از حمایت شخصی ترامپ برخوردار باشد، اما در حال تبدیل شدن به باری سیاسی برای دولت تبدیل است: مانع بودجه، سوژه اصلی بازرسی دموکرات‌ها و نمادی از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات.
چرا «ناگزیر» است، نه «قطعی»
استیضاح الزاما به خودی خود باعث برکناری هگست نخواهد شد؛ محکومیت یک وزیر در سنا برای برکناری در اثر استیضاح به دوسوم آرا (۶۷ رای) نیاز دارد و حتی در صورت کسب ۵۵ یا ۵۶ کرسی سنا توسط دموکرات‌ها، باز هم رقمی دور از دسترس به نظر می‌رسد بنابراین، «ناگزیربودن» رفتن هگست بیشتر یک محاسبه سیاسی است تا یک روند قانونی تضمین‌شده.
منطق آن چنین است: ترامپ می‌تواند تا آخرین لحظه از هگست دفاع کند، اما وقتی هزینه ماندن او، تأخیر در بودجه، تشدید درگیری با کنگره و تبدیل‌شدن به هدف اصلی دموکرات‌ها، از منفعت وفاداری او بیشتر شود، ترامپ انگیزه کافی برای کنارگذاشتنش پیدا می‌کند.
سی‌ان‌ان در گزارشی می‌نویسد که لحظه خطرناک هگست احتمالاً نه هنگام استیضاح، بلکه زمانی فرامی‌رسد که ترامپ بتواند خود را با «رهاکردن» او حفظ کند، نه با دفاع از او.
محتمل‌ترین مسیر این است که ترامپ ابتدا حمایت علنی خود را حفظ کند تا نشان دهد زیر فشار دموکرات‌ها نیست؛ سپس اگر فشارها بالا رفت و بودجه دفاعی و برنامه قانون‌گذاری دولت در خطر افتاد، هگست را ترغیب به استعفا کند یا در پنجره پیش از ژانویه جانشین او را معرفی کند. اگر ترامپ بخواهد فردی را که خودش می‌خواهد جانشین هگست کند، بدون تردید تا پیش از آغاز به کار کنگره جدید اقدام به برکناری یا وادار کردن هگست به استعفا خواهد کرد.
۴۲/۴۲
