به گزارش برگزیده روزنامه اطلاعات نوشت:در ماه‌های اخیر، موضوع حذف ارز ترجیحی دارو و مورد بحث محافل بوده است و هنوز درباره تعیین تکلیف آن اختلاف نظر وجود دارد؛ این در حالی است که افزایش قیمت و پیچیدگی‌های دسترسی به دارو، فشار قابل توجهی بر بیماران ایجاد کرده است.
بنا به اعلام وزارت بهداشت و سازمان برنامه و بودجه، ارز ترجیحی دارو هنوز حذف نشده است و در صورت تغییر، مابه‌التفاوت آن از طریق بیمه‌ها جبران خواهد شد. با این حال فعالان حوزه دارو می‌گویند که آنچه در بازار مشاهده می‌شود، با این اظهارات رسمی همخوانی ندارد، به گونه‌ای که قیمت برخی داروها به طور قابل توجهی افزایش یافته است، داروهایی که به عنوان مثال قیمت بالایی نداشتند، اکنون تا چند برابر گران شده‌اند. اگرچه حمایت بیمه‌ای برخی فشارها را کاهش می‌دهد، اما افزایش قیمت و مراحل اداری طولانی، تجربه کمبود دارو را حتی زمانی که دارو موجود است، ملموس و پرتنش می‌کند.
داروهای خارجی که معادل ایرانی دارند، دیگر ارز دریافت نمی‌کنند و با افزایش قیمت شدید مواجه شده‌اند. نمونه بارز این وضع، داروی «آسنترا» است؛ بیماران زیادی برای تهیه این داروی اعصاب و روان ناچار به جستجوی چند داروخانه می‌شوند و حتی پیدا کردن چند ورق دارو می‌تواند آرامششان را حفظ کند.
بیماران خاص و صعب‌العلاج نمی‌توانند نگران تامین داروی خود نباشند. چه بسیار بیمارانی که به دلیل نبود به موقع دارو، جان خود را از دست داده‌اند یا به دلیل گران بودن، استطاعت کافی برای تهیه دارو را نداشته‌اند. اینجاست که این جمله معنا پیدا می‌کند: کمبود دارو جایی مفهوم می‌یابد که پیشروی بیماری و فرارسیدن مرگ با آدمی تعارف ندارد.
برخی کارشناسان می‌گویند حذف ارز ترجیحی در درازمدت به نفع اقتصاد کشور است و از رانت‌های دارویی جلوگیری می‌کند، اما تجربه نشان داده است اجرای این سیاست بدون تسهیل فرآیند و تنظیم دقیق قیمت‌ها، فشار شدیدی را متوجه بیماران خواهد کرد.
