به گزارش خبرگزاری برگزیده: چرا با وجود انفجار تعداد خوانندگان و انتشار روزانه صدها قطعه موسیقی، دیگر خبری از ملودیهای ماندگار و جاودانه دهههای گذشته نیست؟ این پرسشی است که ذهن بسیاری از مخاطبان و کارشناسان شجره هنر را به خود مشغول کرده است. مجید اخشابی، خواننده و آهنگساز نامآشنایی که آثار ماندگاری را در حافظه شنیداری مردم ثبت کرده، در بخش دیگری از گفتگوی خود با دست گذاشتن روی چالش «تولیدات دلی و اتاقخوابی»، به کالبدشکافی این بحران پرداخته است.
او معتقد است شتابزدگی بیرحمانه و سپردن پروژههای بزرگ به افراد فاقد تخصص، موسیقی امروز را به ورطه تکرار کشانده است.
ذوق کافی نیست؛ موسیقی ماندگار به تخصص نیاز دارد
اخشابی در پاسخ به این پرسش که چرا با وجود افزایش تعداد خوانندگان، دیگر ملودیهای ماندگار کمتر خلق میشوند، اظهار کرد: «برای این موضوع میتوان دلایل متعددی برشمرد. یکی از مهمترین دلایل این است که بسیاری از تولیدکنندگان موسیقی امروز، آموزش حرفهای و کامل ندیدهاند و صرفاً بر پایه ذوق شخصی و مجموعهای از تجربههای ناقص و ناکافی، اقدام به سرودن شعر، ساخت موسیقی یا خوانندگی میکنند. ممکن است همین ذوق در مقطعی نتیجه بدهد و چند مخاطب را جذب کند و در نهایت آن فرد به عنوان هنرمند شناخته شود، در حالی که هنوز از بسیاری از مؤلفههای اصلی هنرمند شدن و تجربه لازم برای تولید حرفهای اثر هنری برخوردار نیست.»
او ادامه داد: «به همین دلیل گاهی در یک اثر، بارقههایی از ذوق دیده میشود، اما وقتی به سایر آثار همان هنرمند نگاه میکنیم، با تکرار مکررات روبهرو هستیم و دیگر خبری از مفهوم یا ایدهای تازه نیست. این یکی از مشکلات جدی امروز موسیقی است.»
این خواننده، شتابزدگی در تولید آثار را از دیگر عوامل مؤثر دانست و گفت: «امروز بسیاری از کارها با عجله تولید میشوند. گاهی به هنرمند اطلاع میدهند که اثری قرار است دو روز دیگر پخش شود و باید در همین زمان کوتاه موسیقی آن را آماده کند. در چنین شرایطی، هنرمند فرصت، آرامش و فراغت لازم برای خلق یک اثر خلاقانه را ندارد و طبیعی است که کیفیت کار کاهش پیدا کند. بنابراین، همانطور که در سؤال نیز اشاره شد، شتابزدگی در تولید و کمبود تجربه حرفهای از مهمترین دلایل این وضعیت هستند.»
اخشابی با تأکید بر تفاوت میان تخصص و ذوق فردی افزود: «اگر کسی واقعاً متخصص باشد، میتواند هر موضوعی را به یک اثر هنری تبدیل کند؛ زیرا این ویژگی یک متخصص و تکنسین در هر رشتهای است. اما کسی که صرفاً بر اساس ذوق شخصی فعالیت میکند، معمولاً فقط در همان حوزهای که با آن آشناست، توانایی ارائه اثر دارد. برای مثال، اگر شاعری تنها درباره موضوعات عاشقانه شعر گفته باشد و خوانندهای نیز فقط در اجرای آثار عاشقانه مهارت داشته باشد، طبیعی است که اگر از او بخواهیم در ژانر دیگری فعالیت کند، اثرش چندان شنیدنی نخواهد بود؛ زیرا از تخصص حرفهای لازم برخوردار نیست.»
او تصریح کرد: «به نظر میرسد نباید از افراد غیرحرفهای انتظار داشت بتوانند آثاری جامع، همهجانبه و متناسب با نیازهای یک اثر نمایشی خلق کنند. گاهی تهیهکنندگان نیز در این زمینه دچار اشتباه میشوند؛ به این صورت که فردی آهنگی را در اتاق خود، به شکل شخصی و دلی تولید کرده و همان اثر مورد توجه قرار گرفته است، اما تهیهکننده تصور میکند چنین فردی میتواند در یک تیم حرفهای، با هدفگذاری مشخص و در چارچوب یک برنامه هنری سازمانیافته نیز همان کیفیت را ارائه دهد. در حالی که چنین اتفاقی لزوماً رخ نمیدهد و این مسئله نهتنها کمکی به غنای نمایشی اثر نمیکند، بلکه حتی ممکن است از کیفیت آن نیز بکاهد.»
برای مطالعه متن کامل این گفتوگو اینجا کلیک کنید.
۵۹۲۴۴
