به گزارش برگزیده، رایان کاستلو، مدیر سیاستگذاری شورای ملی ایرانیان آمریکا در پایگاه خبری- تحلیلی دِهیل The Hill در انتقاد از عملکرد قانونگذاران در قبال تصمیم ترامپ علیه ایران نوشت:
یک مقام دولت ترامپ اکنون اعلام کرده است که پس از اعزام دومین گروه ناو هواپیمابر به خاورمیانه و افزایش شمار جنگندهها و هواپیماهای سوخترسان در منطقه، ۹۰ درصد احتمال دارد ایالات متحده ظرف چند هفته، اگر نگوییم چند روز، وارد یک جنگ بزرگ با ایران شود. با این حال، با وجود نشانههای فزایندهای که از قرار گرفتن یک جنگ نامحدود در آینده نزدیک حکایت دارد، کنگره حتی یک رأیگیری دربارهٔ این موضوع برگزار نکرده و اساساً بحثی هم در این باره نداشته است.
افکار عمومی آمریکا خواهان جنگ با ایران نیست. نظرسنجیهای پیاپی نشان میدهد اکثریت قوی با آغاز یک «جنگ انتخابی» جدید علیه کشوری که تقریباً چهار برابر عراق وسعت دارد، مخالفاند.
طبق نظرسنجی اخیر کوئینیپیاک، ۷۰ درصد آمریکاییها با اقدام نظامی علیه ایران مخالفاند و تنها ۱۸ درصد حمایت میکنند. این نظرسنجی همچنین نشان میدهد ۷۰ درصد معتقدند رئیسجمهور پیش از هر اقدام نظامی باید از کنگره مجوز بگیرد. به همین ترتیب، نظرسنجی جدید دانشگاه مریلند نشان میدهد فقط یک نفر از هر پنج آمریکایی از حمله حمایت میکند؛ نزدیک به سهچهارم دموکراتها و بیشتر مستقلها مخالفاند، و ۶۰ درصد جمهوریخواهان یا مخالفاند یا مطمئن نیستند از حمله به ایران پشتیبانی کنند.
جنگ با ایران «کار آسانی» نخواهد بود. مقامهای ایرانی روشن کردهاند که آمریکاییها راه هدف قرار خواهند داد. برخلاف ماه ژوئن گذشته که اسرائیل آغازگر بود و تمرکز پاسخ ایران بر اسرائیل قرار داشت. این بار، مقامهای ایرانی تأکید میکنند ناوهای آمریکایی، پایگاههای آمریکا در منطقه و گلوگاه حیاتی نفت در تنگه هرمز هدف قرار خواهند گرفت.
با توجه به توانمندیهای موشکی ایران، این تهدیدها را نمیتوان بهسادگی بیاساس دانست. حتی سناتور لیندسی گراهام، از برجستهترین حامیان پیگیری «تغییر رژیم» در ایران، اذعان میکند ایران تواناییهایی دارد و میتواند سربازان آمریکایی را بکشد. هرچند گراهام چنین هزینهای را قابلقبول میداند، اما بههیچوجه روشن نیست هدف آمریکا از چنین جنگی چه خواهد بود و چه بهایی باید پرداخت؟
اینها حداقل پرسشهایی است که پیش از ورود به یک درگیری باید پاسخ داده شود، با این حال کنگره هیچ نظارت یا بحث جدیای انجام نداده است.
در همین راستا، ۲۵ سازمان به رهبری(مرکز سیاست بینالملل) Center for International Policy، (فقط سیاست خارجی) ، J Street، Just Foreign Policy و (اقدام شورای ملی ایرانیان آمریکا) National Iranian American Council Action هفته گذشته خواستار حمایت از قطعنامههای «اختیارات جنگی دربارهٔ ایران» شدند که در مجلس نمایندگان و سنا ارائه شده است. امضاکنندگان، ضمن محکوم کردن سرکوب و کشتار هزاران ایرانی توسط دستگاههای سرکوب جمهوری اسلامی، هشدار میدهند مداخله نظامی آمریکا به مردم عادی ایران که خواهان تغییرند کمکی نمیکند، بلکه خطر بیثباتی بیشتر، رنج افزونتر و احتمال درگیری منطقهای را افزایش میدهد.
برخلاف دورهٔ پیش از جنگهای افغانستان و عراق، هیچ مجوزی از سوی کنگره برای استفاده از زور علیه ایران صادر نشده است. خوشبختانه، رو خانا (نماینده دموکرات) اعلام کرده هفته آینده رأیگیری دربارهٔ قطعنامه اختیارات جنگی مرتبط با ایران را به جریان خواهد انداخت؛ قطعنامهای که با همکاری توماس مَسی (نماینده جمهوریخواه) ارائه شده و رئیسجمهور را از وارد کردن نیروهای مسلح آمریکا به خصومتها با ایران بازمیدارد. کنگره نمیتواند تصمیمی با چنین پیامدهای عظیم برای مردم آمریکا را به خواست یک فرد واگذار کند.
شاید برخی تصور کنند همهٔ اینها بلوفی برای گرفتن امتیاز از ایران است. دو دور رسمی مذاکره نیز در سایهٔ تهدید جنگ برگزار شده است. احتمال دستیابی به پیشرفت وجود دارد، اما تاریخ مذاکرات آمریکا و ایران نشان میدهد گشایشها نادرند و ایران به مذاکره زیر فشار تهدید تمایلی ندارد.
خود ترامپ گفته است اگر توافقی حاصل نشود، جنگ در کار خواهد بود، همانگونه که ژوئن گذشته رخ داد، ممکن است در میانهٔ مذاکرات، اعلام کند که مذاکره به بن بست خورده و حمله را آغاز کند.
حتی اگر حملهای صورت نگیرد، استقرار دو گروه ناو هواپیمابر در نزدیکی ایران خطر سوءمحاسبه و درگیری ناخواسته را افزایش میدهد. یک حادثه میتواند به رویارویی گستردهتری بدل شود. نمونههایی از این وضعیت در رزمایشهای ایران در تنگه هرمز و سرنگونی یک پهپاد ایرانی توسط ناو آمریکایی دیده شده است.
باید نظارت جدی بر رویکرد دولت نسبت به ایران وجود داشته باشد.
ترامپ در دورهٔ نخست خود از توافق هستهای که کارآمد و در حال اجرا بود خارج شد و وعده «توافق بهتر» داد. بدون برنامهای روشن، برنامه هستهای ایران پیش رفت و بازگشت تحریمها مردم ایران را که پیشتر نیز تحت فشار بودند، فقیرتر کرد.
در دوره دوم ریاست جمهوری خود، پس از پذیرش شرایط بنیامین نتانیاهو که توانایی او را برای دستیابی به یک توافق هستهای جدید به طور واقعبینانه محکوم میکرد، ترامپ به نتانیاهو در بمباران ایران پیوست و سپس اعلام کرد که برنامه هستهای «محو» شده است. اکنون، تنها هشت ماه بعد، او در حال آماده شدن برای بمباران دوباره ایران در صورت عدم پذیرش اولتیماتومهای او در مورد برنامه به شدت آسیبدیده است.
با توجه به تردید در مورد توافق او، این خطر جدی وجود دارد که ترامپ ایالات متحده را وارد یک جنگ جدید و فاجعهبار کند، جنگی که به سختی از سوی کنگره مورد توجه قرار میگیرد.
چند نفر از اعضای کنگره با این دیدگاه موافقند که نیروهای نظامی آمریکایی باید در یک جنگ بیپایان قربانی شوند تا «ایران دوباره بزرگ شود»؟ حداقل، قانونگذاران به آنها و همه آن بیگناهانی که ممکن است در جنگ کشته شوند، مدیون هستند که قطعنامههای مربوط به اختیارات جنگ ایران را برای رأیگیری فراخوانده و در مورد مسائل مهمی که در کاخ سفید در حال بررسی است، بحث کنند.
زمان در حال گذر است.
۳۱۵
