واقعا نمی دانم چه باید کرد! تا حالا مشکل فقط فشارهای عجیب و غریب بود و محدودیت های مالی و خستگی ها و آزردگی ها، حالا دیگر مشکل شده کاغذ ایرانی! اصلا نیست!
حالا که به مشترکین مجله “خیمه” قول ادامه کار را داده ایم و با بدبختی و قرض و قوله پول جور کرده ایم، توی بازار کاغذ پیدا نمی شود و نمی دانیم چه کنیم! هیچکس هم به روی خودش نمی آورد!
انگار واقعا بی اهمیت ترین بخش و بی ارزش ترین کار در جامعه برای مسؤولان، فرهنگ و نشر و کتاب و مجله است!
حال کسی را داریم که سرش کلاه گذاشته باشند و فریبش داده باشند! حالا چشمش را باز کرده و می بیند او به فرهنگ و فکر و قلم و ادبیات مشغول شده و دیگران مشغول بانک و نفت و سیاست و اقتصادند!
