به گزارش خبرگزاری برگزیده، ناصر فیض؛ شاعر، طنزپرداز و مترجم و از شاعران حاضر در جلسات دیدار شاعران با رهبر با بیان این که «خاطرم هست یک بار شاعری خطاب به آقا گفت اگر اجازه بدهید من دو شعر بخوانم.» میافزاید: «آقا در اینگونه موارد میگفت از مدیر جلسه بپرسید چون زمان شعرخوانی هر کس از پیش مشخص بود. شاعر از مدیر جلسه پرسید و پاسخ شنید که زمان هست و بخوانید، پس خطاب به آقا گفت یک شعر در مورد شما و یک شعر متفرقه میخوانم. آقا پاسخ داد آن شعری را که در مورد ماست، نخوانید.»
این شاعر و طنزپرداز با طرح این پرسش که «اما دلیل چه بود؟»، خود پاسخ میدهد: «دو، سه سال قبل شاعری هنگامی که نوبت شعرخوانیاش رسید، مدیحه خواند. آقا به لحاظ اخلاقی نخواست در جمع تذکر بدهد. جلسه که تمام شد، شاعر نزد آقا رفت و آقا با او ملاطفتی کرد و گفت حیف از این همه ذوق نیست؟! میدانید چنین ذوقی را که خداوند در شما به ودیعه گذاشته است، به هر کسی نمیدهند؟! شما که چنین ذوقی در وجوتان هست چرا در مدح ائمه و ذوات مقدسه، شعر نمیگویید؟! اصلا چرا برای همسرتان عاشقانه نمیگویید؟!»
او ادامه میدهد: «آقا دوست نداشت شاعری در مدح آدمها شعر بگوید و برای همین گفت آن شعری را که در مورد ماست نخوانید. شاعر هم شعر دیگرش را خواند که اتفاقا در اعتراض به وضع موجود بود؛ در مورد سوءمدیریتها و کمبودها. شعر خوبی هم بود و آقا در طول آن چندباری سرش را به نشانه تایید تکان داد. شعر که تمام شد، آقا لبخندی زد و گفت این شعر هم که در مورد ما بود! میخواهم بگویم چنین حرفی تنها از حکیمی که به خوبی متوجه اوضاع است، شرایط را به درستی میبیند و درک می کند برمیآید. این را در جواب آنهایی میگویم که حرفهای بیپایه و اساس دیگران را میپذیرفتند که میگفتند بعضی چیزها به گوش آقا نمیرسد و مطلع نیستند.»
متن کامل این گفتوگو را اینجا بخوانید.
59242
