به گزارش خبرگزاری برگزیده، ولی‌الله سیف در نوشتاری تاکید کرده است: در اقتصاد ایران کمتر موضوعی را می‌توان یافت که به اندازه ضرورت اصلاحات اقتصادی درباره آن اتفاق نظر وجود داشته باشد. تقریباً همه اقتصاددانان، مدیران اجرایی، فعالان بخش خصوصی و حتی افکار عمومی بر این باورند که ادامه روندهای موجود، دستیابی به رشد پایدار، مهار تورم، افزایش سرمایه‌گذاری، ایجاد اشتغال و ارتقای رفاه عمومی را با دشواری‌های جدی مواجه کرده است.
بیشتر بخوانید:
چرا اصلاحات اقتصادی در ایران معمولاً نیمه‌کاره می‌مانند؟
وی تاکید دارد: مرور تجربه چهار دهه گذشته نشان می‌دهد که بسیاری از برنامه‌های اصلاحی یا هرگز از مرحله تصمیم‌گیری فراتر نرفته‌اند، یا پس از آغاز، در میانه راه متوقف شده‌اند، یا به گونه‌ای اجرا شده‌اند که جامعه هزینه‌های کوتاه‌مدت آنها را پرداخت کرده، اما فرصت بهره‌مندی از آثار مثبت بلندمدت آنها هرگز فراهم نشده است. نتیجه این چرخه تکرارشونده، نه تنها اتلاف منابع اقتصادی، بلکه کاهش اعتماد عمومی به امکان موفقیت اصلاحات بوده است.
پاسخ‌های متعددی برای این وضعیت ارائه شده است. برخی تحریم‌های خارجی را عامل اصلی می‌دانند؛ برخی کمبود منابع مالی را برجسته می‌کنند؛ گروهی ضعف مدیریت اجرایی یا تغییرات دولت‌ها را علت اصلی می‌شمارند و عده‌ای نیز بر محدودیت‌های اجتماعی و سیاسی تأکید دارند. بی‌تردید، هر یک از این عواملکم و بیش بر عملکرد اقتصاد ایران تأثیر گذاشته‌اند؛ اما به نظر می‌رسد هیچ یک به تنهایی قادر نیستند توضیح دهند که چرا این الگوی تکرارشونده در دوره‌های مختلف، با وجود تفاوت شرایط سیاسی و اقتصادی، همچنان ادامه یافته است. به باور نگارنده، مسئله اصلی در جای دیگری نهفته است.
اقتصاد ایران بیش از آنکه از کمبود دانش اقتصادی رنج ببرد، از ضعف در حکمرانی اصلاحات اقتصادی رنج می‌برد؛ یعنی از فقدان سازوکاری که بتواند اصلاحات را بر پایه اجماع، برنامه‌ریزی، هماهنگی نهادی، استمرار و پاسخگویی به نتیجه برساند.
اولین بخش این یادداشت در خبرگزاری برگزیده منتشر شده و از این لینک قابل مشاهده است.
مخاطبان برگزیده می‌توانند هر دوشنبه این یادداشت‌ها در پاسخ به این سئوال مهم را در خبرگزاری برگزیده بخوانند.
223223
