به گزارش خبرگزاری برگزیده، دادههای یک شرکت وابسته به شرکت دولتی انرژی هستهای روسیه (روس اتم) نشان داده است که مسکو در حال حرکت به سوی گسترش ظرفیت تولید دهها هزار پهپاد انتحاری است که در حملات به شهرهای اوکراین به کار میگیرد.
نشریه پالتیکو با اشاره به این که به این دادهها دسترسی پیدا کرده است، نوشت: گسترش کارخانه آلابوگا-ولوکنو متعلق به شرکت دولتی روساتم در منطقه تاتارستان روسیه به مسکو اجازه میدهد تا سال ۲۰۲۹ سالانه ۵۰۰ تن الیاف کربن بیشتر مورد استفاده در صنایع هوافضا با درجه نظامی تولید کند. این ماده سبک و مستحکم برای ساخت بدنه پهپاد حیاتی است.
طبق یک تخمین کارشناسی، این افزایش تولید به معنای سالانه ۲۸ هزار پهپاد جنگی اضافی است؛ رشدی ۷۸ درصدی در تولید پهپادهای انتحاری. ارزیابی اوکراین این است که روسیه در حال حاضر میتواند سالانه بیش از ۳۶ هزار پهپاد انتحاری که با نام «گِران» شناخته میشوند تولید کند.
به نوشته پالتیکو، این برنامهها تعهد روسیه به فناوری پهپادهای رزمی را برجسته میکند که به ادعای آن، بهطور فزایندهای آن را علیه بقیه اروپا به کار میگیرد.
این گزارش در پی این منتشر شده است که مقامات اطلاعاتی اروپا و منابع آگاه برخی ارزیابیها را درباره برنامه ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه برای گسترش دامنه جنگ اوکراین با حملات ترکیبی علیه کشورهای اروپایی ارائه کردهاند، اگرچه مسکو آن را رد کرده است.
در ادامه این مطلب مطرح شد: کارخانه آلابوگا-ولوکنو و شرکت مادر آن-بخش مواد پیشرفته روساتم (UMATEX)-توسط انگلیس، آمریکا و چندین دولت غربی دیگر تحریم شدهاند. این کارخانه یک بخش در زنجیره تامین صنایع نظامی مسکو و همان کارخانهای است که طبق اسناد داخلی حملونقل و گمرکی روساتم که پالتیکو ادعا میکند آن را رویت کرده، اوایل امسال محمولهای مخفی ۴۶ تنی مواد شیمیایی الیاف کربن را از یک شرکت دولتی چینی دریافت کرد. روساتم پیشتر گفته بود که این شرکت و زیرمجموعههایش «کاملا مطابق» با قوانین و مقررات قابل اجرا فعالیت میکنند.
این در حالیست که سفارت چین در واشنگتن در بیانیهای گفت از برنامههای گسترش تولید پهپاد روسیه بیاطلاع است و «صادرات اقلام با کاربرد دوگانه را طبق قانون بهشدت کنترل میکند».
طبق ادعای پالتیکو، طرحهای تجاری، طراحی و ساختاری که از منابع روسی توسط مرکز امنیت و همکاری اوکراین گردآوری شده که یک اندیشکده مستقر در کییف و نزدیک به دولت اوکراین است، جزئیات گسترش کارخانه و نقشههای تجهیزات و ساختوساز آن را شرح میدهد.
طبق ادعای یک مقام دولتی آمریکایی که در جریان محتوای این اسناد قرار داشته است، کمیته منتخب مجلس نمایندگان آمریکا درباره چین این اسناد را بررسی کرده و آنها را «معتبر» تشخیص داده است. یک مقام اوکراینی نیز مدعی شد که دولت اوکراین نیز اسناد را بررسی و اصالت آنها را تایید کرده است.
طبق تاییدیه رسمی پروژه ساخت این بخش از شرکت روس اتم، دولت روسیه برنامههای روساتم برای ساخت خط جدید در کارخانه آلابوگا-ولوکنو را «به منظور تولید الیاف و نخهای شیمیایی» برای تولید تا ۵۰۰ تن الیاف کربن در سال را تایید کرده است. همچنین طبق ادعای مقام اوکراینی یادشده، تصاویر ماهوارهای ثبت شده بین ماه مه و ژوئیه نشان میدهد زمینی که برای پروژه گسترش در مجاورت کارخانه فعلی الیاف کربن آلابوگا-ولوکنو در تاتارستان اختصاص داده شده، برای ساختوساز پاکسازی میشود.
مسکو در تلاش است تولید داخلی الیاف کربن خود را افزایش دهد تا وابستگیاش به واردات ادعایی از چین را کاهش دهد، چراکه طبق تحلیلی از مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی مستقر در واشنگتن، هدف روسیه تولید حدود ۱۳۰ هزار پهپاد برای پروژه ملی «سامانههای هوایی بدون سرنشین» تا سال ۲۰۳۰ است. روسیه قصد دارد این رقم را تا سال ۲۰۳۵ به ۳۵۰ هزار برساند. کارخانه آلابوگا-ولوکنوی روساتم به این هدف کمک خواهد کرد. طبق اسناد روساتم، سه دلیل کلیدی برای گسترش این کارخانه شامل «جانشینی واردات محصولات دارای کاربرد دوگانه» و «برآورده کردن تقاضای بخشهای راهبردی روسیه (هوانوردی، صنایع دفاعی) برای الیاف کربن» است.
به گفته استیسی پتیجان، مشاور پیشین در دفتر وزیر جنگ آمریکا که در مرکز امنیت جدید آمریکا در واشنگتن درباره جنگ پهپادی تحقیق میکند، گفت پهپادها به مسکو اجازه میدهند «این رگبارهای عظیم را پرتاب کند و بر اهداف عمیق در داخل اوکراین در مکانهای متعدد فشار بیاورد تا اطمینان حاصل کند که میتوانند تدابیر دفاعی را با اشباع مواجه کند». او افزود: «این ابزار قهری بسیار خوبی بوده و برای کارزار حمله عمیق روسیه حیاتی است.»
در حالی که جنگ اوکراین به زمستانی دیگر میرسد، برنامههای روساتم برای رشد ظرفیت این شرکت جهت تامین خواستههای روسیه در افزایش تولید پهپاد مسلح، تنها نگرانی اوکراین نیست. سرهی کوزان، رئیس مرکز امنیت و همکاری اوکراین، گفت: «گسترش آلابوگا و شرکتهای وابسته به آن را نباید صرفا مشکلی برای جبهه اوکراین دانست؛ این چالشی بلندمدت برای امنیت کل اروپا است.»
۲۱۹
