برگزیده – محسن پاک‌آئین، سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در جمهوری آذربایجان، در گفت‌وگو با خبرگزاری برگزیده اظهار داشت: «به دلیل اینکه ایران با ۱۵ کشور ارتباط دارد، محاصره‌پذیر نیست و ما هم با کشورهایی که با آنها ارتباط داریم و هم با کشورهای حوزه دریای خزر می‌توانیم در این زمینه همکاری‌های اقتصادی خود را بیشتر کنیم. از این بابت نیز این موضوع برای ایران اهمیت بیشتری دارد.»
در ادامه بخشی از گفتگو محسن پاک‌آئین با برگزیده را می‌خوانید؛
هدف اصلی این کنوانسیون، قانونمند کردن همکاری‌های پنج کشور در دریای خزر است/ ایران محاصره‌پذیر نیست
کنوانسیون بین‌المللی دریای خزر ارتباط مستقیم با پنج کشور دارد و لذا اگر بخواهیم درباره مزایای آن صحبت کنیم، به‌طور عام همه این کشورها از مزایای آن بهره‌مند می‌شوند. علت آن نیز این است که هدف اصلی این کنوانسیون، این است که همکاری‌های این پنج کشور در دریای خزر قانونمند باشد و مبنای حقوقی داشته باشد؛ هم به لحاظ ایجابی، همکاری‌ها را بهتر و تقویت کند و هم به لحاظ سلبی، اگر اختلافی در مقطعی بین این کشورها در رابطه با نوع همکاری یا نوع بهره‌برداری از ظرفیت‌ها پیش آمد، بتوانند با استناد به مفاد این کنوانسیون، اختلافات را رفع کنند.
بنابراین، این موضوع برای ایران به‌طور خاص در مقطع فعلی اهمیت بیشتری دارد؛ به دلیل اینکه، آمریکا در حال محاصره دریایی ماست. به‌طور طبیعی، ما باید برای عبور از این محاصره، مسیرهای دیگری را برای همکاری‌های اقتصادی با کشورهای پیرامونی انتخاب کنیم.
خوشبختانه، به دلیل اینکه ایران با ۱۵ کشور ارتباط دارد، محاصره‌پذیر نیست و ما هم با کشورهایی که با آنها ارتباط داریم و هم با کشورهای حوزه دریای خزر می‌توانیم در این زمینه همکاری‌های اقتصادی خود را بیشتر کنیم. از این بابت نیز این موضوع برای ایران اهمیت بیشتری دارد.
۲۰ سال برای این کنوانسیون کار کرده‌ایم/ اگر این کنوانسیون تبدیل به قانون نشود، نمی توانیم از خزر بهره‌برداری داشته باشیم
ببینید، وقتی چهار کشور دیگر این کنوانسیون حقوقی را تصویب کرده‌اند، اگر ما آن را تصویب نکنیم، این باعث خواهد شد که در مقاطع مختلف نتوانیم با استناد به مفاد این کنوانسیون، که خودمان نیز ۲۰ سال برای آن کار کرده‌ایم و پیشرو بوده‌ایم، از ظرفیت‌های آن استفاده کنیم.
بسیاری از پیشتازی‌های ما در این کنوانسیون مطرح شده و دولت ما آن را ابداع کرده است. اگر نتوانیم آن را به قانون تبدیل کنیم، نمی‌توانیم بهره‌برداری کامل و صددرصدی در جهت منافع ملی از خزر داشته باشیم و در مقاطعی که اختلافی پیش بیاید یا به حدود و مرزهای ما تعرضی شود، نمی‌توانیم به مفاد این کنوانسیون برای رفع این اختلافات استناد کنیم.
۲۱۹
