پرسش بزرگ بعد از صعود تاریخی ازبکستان به جام جهانی و قهرمانی در کافا

به گزارش خبرگزاری برگزیده های ایران، ازبکستان سرانجام در قرن بیست‌ویکم طعم قهرمانی را چشید و نخستین جام خود را به خانه برد. این افتخار در ماه سپتامبر و طی برگزاری تورنمنتی موسوم به «جام آسیای میانه – کافا» به دست آمد، مسابقاتی که نه‌ تنها از نظر ورزشی حائز اهمیت بود، بلکه به‌‌عنوان نقطه‌عطفی در توسعه زیرساخت‌های ورزشی ازبکستان نیز شناخته شد. این تورنمنت همزمان با افتتاح مرکز ملی فوتبال و راه‌اندازی دهکده المپیک در تاشکند برگزار شد و همین امر به آن بعدی فراتر از یک رویداد صرفاً ورزشی بخشید.

در این رویداد مهم، جانی اینفانتینو رئیس فیفا نیز به دعوت رسمی مقامات ازبکستان به این کشور سفر کرد. او طی چند روز حضورش از پروژه‌های زیرساختی جدید فوتبال بازدید و در نهایت در مراسم اختتامیه جوایز قهرمانان را شخصاً اهدا کرد.

پیروزی تاریخی بر ایران در فینال
دیدار نهایی جام آسیای میانه لحظه‌های سرنوشت‌ساز را برای فوتبال ازبکستان رقم زد؛ جایی که تیم ملی این کشور در مصافی حساس، ایران را شکست داد. بازی تا پایان وقت‌های قانونی بدون گل باقی ماند و در نهایت در وقت اضافه سرنوشت آن رقم خورد. ابتدا الدور شومورودوف ستاره شناخته‌ شده تیم ازبکستان یک ضربه پنالتی را از دست داد و تنش بر سکوها حاکم شد، اما کمی بعد، جلال‌الدین علیجانوف با یک ضربه سر دقیق، ورق را برگرداند و گل پیروزی‌بخش را به ثمر رساند.

در مسیر حضور در جام جهانی؛ شادی ملی و یک پرسش بزرگ
 ازبکستان موفق شد جواز حضور در مرحله نهایی جام جهانی 2026 را برای نخستین بار در تاریخ خود کسب کند، افتخاری که به‌ مثابه تعطیلاتی ملی در این کشور جشن گرفته شد. شادی عمومی به‌ حدی بود که رئیس جمهور ازبکستان به بازیکنان تیم ملی خودروهایی به‌‌عنوان هدیه اهدا کرد، اما دوران سرخوشی چندان طولانی نبود. پس از جشن‌ها، توجه‌ها به پرسشی مهم معطوف شد و آنهم این بود که چه کسی سکان هدایت تیم ملی را در مسیر آماده‌سازی برای جام جهانی در دست خواهد گرفت؟

ابهام در مورد سرمربی تیم ملی و آینده مبهم تیمور کاپادزه
تیمور کاپادزه سرمربی فعلی تیم ملی ازبکستان با وجود نتایج موفق در کانون تردیدها قرار گرفته است. به نظر می‌رسد که مسئولان فدراسیون فوتبال این کشور حتی او را در گزینه‌های اصلی خود برای ادامه کار در نظر نگرفته‌اند. هدف‌گذاری فدراسیون روشن است: جذب یک سرمربی جهانی با تجربه حضور در مسابقات بزرگ.

در این مسیر، گمانه‌زنی‌ها آغاز شد. به‌گزارش نشریه بیلد آلمان، ازبک‌ها به سراغ یواخیم لوو سرمربی پیشین تیم ملی آلمان رفتند، اما پاسخ او منفی بود. سپس نام کسپر یولمن سرمربی پیشین تیم ملی دانمارک مطرح شد، اما به‌ نظر می‌رسد فدراسیون علاقه‌ای به بررسی جدی این گزینه نداشت.

پائولو بنتو؛ گزینه‌ای جدی که محقق نشد
نامی که بیش از سایرین در فضای رسانه‌ای و ورزشی ازبکستان مطرح شد، پائولو بنتو سرمربی پرتغالی و باسابقه بود. او تا بهار 2025 هدایت تیم ملی امارات را بر عهده داشت. همه نشانه‌ها از نزدیکی او به نیمکت تیم ملی ازبکستان حکایت داشت، به‌ طوری که خودش نیز در یکی از کنفرانس‌های مطبوعاتی ضمن اشاره به آینده‌ نامعلومش، گفت: تا این لحظه، برنامه من صرفاً برای جام آسیای میانه بود. در مورد آینده، مشخص نیست چه خواهد شد. البته، برنامه اردوهای تیم برای اکتبر و نوامبر آماده شده است. صرف‌نظر از اینکه چه کسی سرمربی باشد، من همیشه حامی تیم ملی هستم، نه افراد. باید تصمیم فدراسیون را درک کرد. بنتو تجربه حضور در جام جهانی را دارد و این قطعاً یک مزیت است.

اما کمی بعد، همه چیز تغییر کرد. طبق گزارش روزنامه پرتغالی آبولا، بنتو پیشنهاد ازبکستان را رد کرده است، زیرا شرایط مالی و قرارداد ارائه‌ شده، پایین‌تر از سطح انتظارات او بوده است.

آینده همچنان نامشخص؛ کاپادزه بماند یا برود؟
اکنون فدراسیون فوتبال ازبکستان در شرایطی پیچیده قرار گرفته است. در حالی که به‌ وضوح تمایل به جذب یک مربی خارجی با کارنامه بین‌المللی دارد، اما گزینه‌های مطلوب یکی پس از دیگری کنار می‌روند. از سوی دیگر، تیمور کاپادزه نیز به‌‌عنوان گزینه داخلی گرچه محبوبیت قابل‌توجهی دارد، اما ظاهراً حمایت کامل فدراسیون را ندارد.

کاپادزه فقط از ابتدای سال 2025 سرمربی تیم ملی شده است. پیش از آن، او هدایت تیم المپیک را بر عهده داشت و این تیم را به مرحله نهایی بازی‌های المپیک 2024 رساند، گرچه در آن مسابقات عملکرد ضعیفی داشتند و آخر شدند.

در سال 2024، کاپادزه دستیار سرچکو کاتانتس سرمربی اسلوونیایی تیم ملی ازبکستان بود، اما پس از کناره‌گیری کاتانتس به دلیل مشکلات جسمی، او هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت. تحت رهبری او، تیم ملی ازبکستان در 9 بازی رسمی، پنج برد و چهار تساوی کسب کرد و به جام جهانی 2026 رسید و در عین حال به قهرمانی مسابقات آسیای مرکزی دست یافت. با این حال، برخی منتقدان معتقدند که موفقیت‌های اخیر بیشتر حاصل برنامه‌های پیشین کاتانتس بوده است تا دستاوردهای کاپادزه.

نقشه راه چیست؟
کاپادزه صراحتاً اعلام کرده که آماده ادامه همکاری با تیم ملی است. اما در عین حال، به‌ نظر می‌رسد تصمیم فدراسیون برای انتخاب مربی جدید قطعی شده است. تنها ابهام باقیمانده این است که آیا کاپادزه در کادر فنی باقی خواهد ماند یا خیر. برخی رسانه‌های محلی حتی از پیشنهاد احتمالی باشگاه پاختاکور به او خبر داده‌اند.

با توجه به اینکه چندین مربی برجسته تاکنون پیشنهاد ازبکستان را رد کرده‌اند، به‌نظر می‌رسد که یافتن گزینه‌ای مناسب برای هدایت تیم ملی در آستانه مهمترین تورنمنت تاریخ این کشور، کار آسانی نخواهد بود.

/