به گزارش خبرگزاری برگزیده، ناصر فیض؛ شاعر، طنزپرداز و مترجم، همچنین عضو شورای عالی موسیقی و شعر صداوسیما و نیز مشاور رئیس حوزه هنری در حوزه طنز و ادبیات فارسی و مدیر دفتر حفظ و اشاعه زبان فارسی از مرداد ۱۴۰۰ تاکنون است. این شاعر و طنزپرداز و مترجم ترکی استانبولی به فارسی که ازجمله آثارش می‌توان به «فیض بوک» (۷۰ قطعه شعر طنز در قالب کلاسیک به زبان معیار و محاوره) و «املت دسته‌دار» (۵۸ قطعه شعر طنز در قالب‌های مختلف چون رباعی، غزل و مثنوی) اشاره کرد، با بیان این که «آن‌چه از بیرون در مورد جلسات دیدار شعراء با آقا تصور می‌شد، با آن‌چه درون این جلسات می‌گذشت تفاوت بسیار داشت»، ادامه می‌دهد: «این جلسات، برخلاف برخی اتهامات، نه جلساتی فرمایشی بود و نه جلساتی حکومتی. این اتهامات، بر فرض محال، اگر میزبان نسبتی با ادبیات نداشت شاید می‌توانست مورد تامل قرار گیرد اما میزبانِ ما، خود ادیب بود، شاعر بود، اهل ادبیات بود، آثاری را خوانده بود؛ از صدها رمان تا دواوین گوناگون که بعید بود مهمانانش خوانده باشند و مشتاق اطلاع از نحله‌های گوناگون شعر بود. به همین دلیل در این جلسات هم شعر آیینی خوانده می‌شد، هم شعر طنز، هم شعر کودک و نوجوان، هم ترانه و…»
او که خود در مقطعی عضو شورایی بود که مسئولیت دعوت از شاعران را بر عهده داشت، می‌افزاید: «با این حال ممکن است همچنان بپرسید پس چرا بعضی شعراء در این جلسات حضور نداشتند؟ باید بگوییم کجای دنیا را می‌شناسید که همه ساکنان یک کشور موافق نظام سیاسی حاکم باشند؟ صادقانه می‌گویم؛ با وجود این که برخی شاعران خودشان مایل به حضور نبودند و در مورد بعضی دیگر، تمایل کمتری به حضورشان وجود داشت اما سعی عمده بر این بود که تا حد امکان چنین مسائلی در دعوت از شعراء دخالت داده نشود. به گونه‌ای که اگر شاعری مایل به حضور بود، صرف برخورداری کارش از سطحی کیفی، کفایت می‌کرد تا مقدمات دعوتش فراهم شود.»
متن کامل این گفت‌وگو را میتوانید اینجا بخوانید.
59242
