به گزارش برگزیده های ایران مارک گالوتی نویسنده و مورخ در نشریه اسپکتیتور نوشت: ژنرال والری زالوژنی، فرمانده ارشد اوکراین، گفته است که اگر بخواهد یک ضد حمله موفق را آغاز کند، غرب باید ۳۰۰ تانک دیگر به او بدهد. دولت زلنسکی در مدیریت متحدان غربی بسیار مؤثر بوده است: درخواست و سرزنش آنها برای ارائه بیش از آنچه که در نظر داشتند. اکنون که برلین مخالفتهایش را کنار گذاشته است، اوکراین تانکهای بیشتری دریافت خواهد کرد. آیا بی رغبتی اولیه آلمان ممکن است نشان دهنده تغییر درک از جنگ باشد؟ قطعاً این مساله ماهیت محدود زرادخانه قدرت های اروپایی را آشکار کرده است.
کشورهای ناتو قبلاً تانک ها را تامین کرده اند. در آوریل سال گذشته، چک با ارسال T-۷۲ های مدرن شده دوران شوروی و به دنبال آن بسیاری از کشورهای سابق پیمان ورشو پیشتاز شدند. این امر منطقی بود، زیرا تانک ها و خدمه تعمیر و نگهداری اوکراین از قبل با این مدل ها آشنا بودند. اما مناقشه اکنون بر سر تامین وسایل نقلیه پیشرفته تر ساخت غرب است. تصمیم بریتانیا برای ارسال ۱۴ تانک چلنجر ۲ ممکن است کم اهمیت به نظر برسد، با این هدف که تلنگری به برلین بیمیل بزند، اگر نگوییم تعدادی از لئوپارد ۲های خودش را ارسال کند، حداقل به کشورهای دیگر مانند لهستان، فنلاند، اسپانیا برای ارسال آن اعتراض نکند. (آلمان به عنوان کشور سازنده تانک ها در صادرات آنها حق وتو دارد.)
لئوپارد یک طراحی بسیار توانا و پرکاربردترین تانک در اروپا است. مسلح به یک تفنگ اصلی ۱۲۰ میلی متری، با وجود داشتن زره خوب می تواند با سرعت بیش از ۴۰ مایل در ساعت حرکت کند. هر چند در سال ۱۹۷۹ وارد به کار گرفته شد، اما یک برنامه منظم ارتقاء آن را همچنان به طور جدی سیستمی در خط مقدم در نظر می گیرد که می تواند در برابر تانک های مدرن روسی استقامت کند. در هر صورت، مسکو تا کنون حاضر نبوده که در مورد جدیدترین تانک خود، (تی-۱۴ آرماتا) ریسک کند. وزارت دفاع بریتانیا اعلام کرد که این به دلیل آن است که فرماندهان به وسایل نقلیه در جنگ اعتماد نمی کنند. (تی-۱۴ آرماتا) هنوز مستعد خرابی است: اولین باری که در رژه میدان سرخ ظاهر شد، یکی خراب شد.
روسیه با این حال مجبور است به سراغ انبار تسلیحاتی خود برود و نیروهای ذخیره بسیج شده را آماده کند. در همین حال، اوکراین به طور فزاینده ای تجهیزات قرن بیست و یکمی را به کار می گیرد. به عنوان مثال، در حالی که چلنجر دارای تفنگ های ۱۲۰ میلی متری است، تانک های دوران شوروی که اوکراین استفاده می کند دارای تفنگ های ۱۲۵ میلی متری هستند. اهمیت لئوپارد در این است که آنها می توانند نوعی قابلیت تهاجمی محافظت شده و سریع را فراهم کنند که به اوکراین اجازه می دهد حتی در برابر مخالفان سرسخت روسیه پیشروی کند. در طول موفقیت چشمگیر خود در سپتامبر، زمانی که نیروهای در امتداد جبهه خارکف ۱۲هزار کیلومتر مربع را در کمتر از یک ماه پس گرفتند، اوکراینی ها اغلب با نفربرهای زرهی سبک و حتی کامیون های غیرنظامی به جلو می رفتند. این امکان پذیر بود زیرا روس ها بسیار پراکنده بودند و اغلب مورد حمایت قرار نمی گرفتند. یک ناظر نظامی بریتانیایی «روحیه جنگجویانه» اوکراینیها را تحسین کرد، اما به این مساله نیز اشاره کرد که «اگر روسها بیشتر، آمادهتر، و مایلتر برای ایستادن و مبارزه بودند، تلفات اوکراین میتوانست وحشتناک باشد» – زیرا آنها فاقد زره کافی بودند.
ژنرال سرگئی سوروویکین، فرمانده میدانی روسی که اخیراً تنزل رتبه داده شده است، مصمم بود که اطمینان حاصل کند که دیگر پیروزی های آسان اوکراینی وجود نخواهد داشت. او نیروهای بیشتری را به خط مقدم اعزام کرد و اهداف غیرقابل دفاع از جمله شهر خرسون را رها کرد و شروع به ساخت خطوط دفاعی متعدد به ویژه در جنوب سرزمینهای اشغال شده کرد. جانشین او، والری گراسیموف، یک افسر حرفه ای در امور تانک است و همچنین اهمیت دفاع در هم تنیده را در عمق درک می کند. مرحله بعدی جنگ احتمالاً یک مبارزه سخت فرسایشی خواهد بود.
جایی که تانک ها وارد می شوند. آنها هنوز هم بهترین سلاح برای شکستن یک خط در حمله اجتناب ناپذیر بهاری هستند. کی یف معتقد است که اگر بتواند یک تیپ از تانکهای مدرن غربی و ماشینهای جنگی پیاده نظام فراهم کند، سر نیزهای خواهد داشت که میتواند از دفاع روسیه عبور کند و تهدیدی جدی برای کریدور زمینی استراتژیک کریمه باشد.
البته خطراتی هم دارد. سکوت برلین تا حدی ناشی از این ترس است که مسکو با تانک های آلمانی چه خواهد کرد. با این حال، در عمل، گزینههای ولادیمیر پوتین برای تشدید تنش – موج جدیدی از بسیج، استقرار سربازان وظیفه یا اقدام هرچند بعید استفاده از سلاحهای هستهای – محدود است و همه با هزینههای سیاسی جدی همراه است. به همان اندازه که خطر نفوذ اوکراینی نگران کننده است. یکی از تحلیلگران پنتاگون ابراز نگرانی کرد و گفت: “اوکراینی ها بیش از حد اعتماد به نفس دارند و احساس می کنند باید به ما ثابت کنند که ما سرمایه گذاری خوبی انجام داده ایم”. آنها ممکن است در نهایت متحمل ضررهای جدی شوند و آنها را مجبور به توقف در طول فصل مبارزات انتخاباتی بسیار مهم تابستان امسال کنند. او افزود: چیزی در مورد تانک وجود دارد که به مردم احساس شکست ناپذیری می دهد.
مطمئناً انواع مختلفی از تانک ها وجود دارند – همراه با یک بحث همیشگی در مورد اینکه آیا در آستانه منسوخ شدن هستند یا خیر. روسیه ۷۰۰ مورد از آنها را در اوایل تهاجم در کی یف در ماه های فوریه و مارس از دست داد، به ویژه در اثر موشک های ضد تانک آمریکایی جاولین و ضد تانک بریتانیایی ان لاو. تانک ها به خودی خود به طرز شگفت انگیزی آسیب پذیر هستند. به همین ترتیب، تلفات سنگین روسیه در اوکراین نتیجه اشتباهات تاکتیکی و فقدان پشتیبانی کافی از پیاده نظام بود به طوری که برخی تحلیل ها بر این مبنا بود که دوران تانک ها به سر آمده است. در واقع، نیمی از کسانی که از دست دادند رها شده بودند. گاهی اوقات به دلیل آسیب جنگ، اما بیشتر اوقات صرفاً به دلیل خراب شدن یا تمام شدن سوخت.
آبرامز بیش از حد مورد توجه قرار گرفته است. مخازن به مقدار زیادی سوخت نیاز دارند – تانک مشهور آمریکا هر ۰.۸ مایل به یک گالن سوخت نیاز دارد و نیازمند تعمیر و نگهداری منظم است. این نیاز به حمایت لجستیکی گسترده دارد. به گفته سابرینا سینگ، سخنگوی پنتاگون، توجیه واشنگتن برای عدم ارائه برخی از سهام آبرامز در ابتدا هزینه بالایی است که برای نگهداری آبرامز نیاز است – در حال حاضر ارائه آن به اوکراینی ها منطقی نیست.
یکی از دلایلی که درخواست اوکراین دردسرساز شده است، میزانی است که کشورهای اروپایی ناتو به ناوگان تانک خود از زمان پایان جنگ سرد و جنگ نادرست علیه تروریسم اجازه داده اند تا از بین بروند.
چلنجرهای بریتانیا به افغانستان نرفتند زیرا همانطور که شوروی در تهاجم خود به طرز دردناکی یاد گرفت زمین واقعاً برای تانک ها مناسب نیست. به همین ترتیب، تانک لکلر فرانسه در ماموریت های صلحبانی در کوزوو و لبنان پرچم را برافراشته است، اما در مداخلات متعدد خود در آفریقا دیده نشده است. در سال ۲۰۱۱، هلندی ها حتی کل ناوگان تانک خود را به عنوان یک اقدام کاهش هزینه فروختند، اما در سال ۲۰۱۵ پس از الحاق کریمه به شک و تردید افتادند.
بریتانیا ۲۲۷ تانک عملیاتی، فرانسه ۲۲۲ و آلمان ۲۱۳ تانک دارد. هر سه تانک بیشتری در انبار دارند (به ترتیب ۱۵۲، ۱۸۴ و ۹۹). به گفته رئیس سازنده تسلیحات راین متال، تانک های بازسازی شده آلمانی قبل از سال ۲۰۲۴ آماده نخواهند شد. در مقابل، لهستان، قبل از شروع ارسال تانک به اوکراین، تقریباً هزار تانک از جمله ۲۴۹ تانک لئوپارد ۲ داشت.
روسها حداقل یک دهه طول میکشد تا نیروهای مسلح خود را پس از حملهای که در اوکراین انجام میدهند، بازسازی کنند و بعید است که پوتین به طور جدی به جنگ مستقیم با ناتو فکر کرده باشد. درست همانطور که ناوهای هواپیمابر جدید و تاثیرگذار بریتانیا فاقد مکمل مناسب هواپیما هستند. مساله مشکوک آن است که اعضای ناتو اروپا در مورد قدرت نظامی خیال پردازی کرده اند، تانک ها برای انجام نقش مناسب خریداری شده اند اما به انداز کافی این وظیفه ادا نشده است.
۳۱۱۳۱۱