به گزارش برگزیده، شبکه الجزیره در گزارشی میدانی به قلم سمیر حسن از عدن نوشت: ارتفاعات صخرهای و صعبالعبور کهبوب در مرز میان استانهای لحج و تعز طی روزهای اخیر صحنه شدیدترین درگیریها میان نیروهای انصارالله و تشکلهای مسلح وابسته به دولت مستقر بوده است.
به گفته منابع محلی، نیروهای انصارالله در تلاشند تا با پیشروی در تپهها و کوهستانهای کهبوب، خطوط دفاعی خود را در مناطق ساحلی تحکیم بخشند؛ تلاشی که تاکنون با مقاومت سرسختانه تیپهای «العمالقه»، «درع الوطن»، نیروهای تحت حمایت سعودی و رزمندگان قبایل محلی روبهرو شده و خطوط کنترل میدانی در این جبهه بدون تغییر باقی مانده است.
اهمیت این نبرد تنها در تسخیر قلههای کوهستانی خلاصه نمیشود؛ بلکه پس از پیشرویهای سریع انصارالله در نوار ساحلی دریای سرخ و تسلط آنان بر بندر مخا، منطقه ذوباب و جزیره راهبردی میون، تسلط بر کهبوب عملاً پیششرط تثبیت این دستاوردها، ایمنسازی خطوط تدارکاتی و ایجاد یک کمربند دفاعی در برابر سواحل لحج و جادههای منتهی به عدن به شمار میرود.
دروازه شمالی المضاربه؛ دیواره طبیعی در برابر عدن
نام «کهبوب» در نقشه نظامی یمن نه یک قله منفرد، بلکه منطقهای وسیع متشکل از چندین رشتهکوه، تپههای متصل و معابر کوهستانی است که دشتهای ساحلی را به بلندیهای لحج و تعز پیوند میدهد.
علی بجاش عواجی، از شیوخ سرشناس مناطق النابیه و کهبوب در این باره به الجزیره گفت: خط درگیری از منطقه ساحلی السقیا در شمال آغاز شده و پس از گذر از کهبوب، الصنفه، المشرف، الاغبره، المنصوره و البوکره، تا کوههای نمان و العلقمه امتداد مییابد؛ نوار حائلی که قبایل محلی و نیروهای نظامی برای جلوگیری از ورود انصارالله به عمق ارتفاعات المضاربه در آن مستقر شدهاند.
از سوی دیگر، ابوبکر محمد سالم، از معتمدان منطقه راسالعاره کهبوب را «دروازه شمالی بخش المضاربه و یکی از ورودیهای غربی استان لحج» توصیف کرد که موقعیت مشرف بر تنگه بابالمندب دارد.
وی تاکید کرد که تسلط بر این بلندیها مانع از گسترش نفوذ حوثیها به سمت جنوب میشود و معادله میدانی را چنین خلاصه کرد: «هر جریانی که بر کهبوب تسلط یابد، در عمل کنترل موثرتری بر بابالمندب خواهد داشت.»
دیدبانی مسلط بر ساحل و ایجاد عمق استراتژیک
دکتر علی الذهب، پژوهشگر یمنی در امور استراتژیک و نظامی اهمیت جغرافیای نظامی کهبوب را در دو محور مکمل تحلیل میکند: نخست، تثبیت مواضع ساحلی انصارالله در جنوب مخا و بابالمندب از طریق اشراف دید و آتش بر جنوب دریای سرخ و غرب خلیج عدن؛ و دوم، باز کردن معابر عملیاتی به سمت عمق مناطق جنوبی.
به گفته این کارشناس نظامی، ویژگی جغرافیایی این ارتفاعات امکان پایش تحرکات نیروهای زمینی و دریایی، رصد خطوط امدادی دشمن و ایجاد ایستگاههای هشدار سریع و مخابراتی را فراهم میسازد.
الذهب خاطرنشان ساخت که اگرچه استقرار سامانهها نیازمند تجهیزات لجستیکی است، اما این ارتفاعات ذاتاً ظرفیت بالایی برای پوشش آتش به سمت ذوباب در ساحل از یک سو، و المضاربه و سواحل مقابل از سوی دیگر دارند.
علاوه بر این، کهبوب یک عمق دفاعی حیاتی به شمار میرود؛ چراکه نیروهای مستقر در نوار ساحلی ذوباب تا زمانی که ارتفاعات مشرف در پشت سرشان در اختیار رقبا باشد، به شدت در معرض آسیبپذیری و دیدهبانی قرار دارند.
از این رو، انصارالله نیازمند آن است تا پیشروی خود در ساحل را از حالت شکننده به استقرار نظامی پایدار بدل کند و ماندن کهبوب در دست نیروهای دولتی، جناح شرقی حوثیها را همواره زیر فشار نگه میدارد.
آیا سرنوشت تنگه در کوهستانها بسته میشود؟
با وجود وزن استراتژیک این بلندیها، کنترل کامل بر تنگه بابالمندب به تنهایی از قلههای کوهستانی حاصل نمیشود.
تسلط واقعی بر این گذرگاه نیازمند یک شبکه بههمپیوسته از سیطره ساحلی، کنترل جزایر حیاتی نظیر میون، بهرهگیری از تجهیزات پایش راداری، شهپادها و قایقهای تندرو و سامانههای موشکی ساحلبهدریا است؛ بهویژه در شرایطی که طبق دادههای اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، روزانه بیش از ۸.۱ میلیون بشکه نفت خام و فرآوردههای نفتی از این آبراهه استراتژیک ترانزیت میشود.
نبرد کهبوب نشان میدهد که رویارویی در بابالمندب صرفاً یک منازعه دریایی نیست.
پیروزی در ارتفاعات کهبوب میتواند عمق دفاعی سواحل تحت کنترل انصارالله را در برابر حملات متقابل تضمین کند، در حالی که ناکامی در تسخیر آن، حضور آنان در سواحل دریای سرخ را همچنان در تیررس رصد و فشارهای متقابل نیروهای مستقر در جنوب یمن باقی خواهد گذاشت.
۴۲/۴۲
