کارگاه‌های زیرزمینی؛ چهره پنهان استثمار کودکان کار

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری برگزیده های ایران، فرشید یزدانی، کارشناس حوزه رفاه و تأمین اجتماعی، امروز در نشست کارزار «نه به کار کودک» اظهار داشت: به‌جای حذف کودک کار باید به‌دنبال حذف کار کودک باشیم. نباید اجازه دهیم کار کودک به امری عادی تبدیل شود؛ عادی‌سازی کار کودک، همچون پدیده کودک کولبر، مایه شرمساری جامعه است.

وی افزود: افسانه‌ای در ذهن برخی شکل گرفته که کودکان کار توسط باندهای سازمان‌یافته مدیریت می‌شوند، در حالی‌که این تصور با واقعیت فاصله دارد. بخش زیادی از این کودکان به‌صورت خانوادگی مشغول به کارند. نباید برخورد ما با این مسئله صرفاً نمایشی باشد. اینکه بگوییم کار کودک در خیابان برای حکومت زشت است، اما همان کودک در کارگاه‌های زیرزمینی شب و روز کار کند، آیا زشت نیست؟

یزدانی با تأکید بر اینکه کودک خیابانی تنها نوک قله بحران کار کودک است، گفت: بخش عمده‌ای از این پدیده در لایه‌های پنهان جریان دارد. بسیاری از کودکان در کارگاه‌هایی فعالیت می‌کنند که نه دیده می‌شوند و نه نظارتی بر شرایط آن‌ها وجود دارد.

وی با اشاره به آمارهای نادرست درباره نسبت اتباع در میان کودکان کار، بیان کرد: اینکه گفته می‌شود 85 درصد کودکان کار از اتباع هستند، آمار درستی نیست. کودک، مهاجر و غیرمهاجر ندارد؛ همه آن‌ها کودک‌اند و باید حقوق‌شان رعایت شود. طبق برآوردهای پیشین، حدود یک‌میلیون و 700 هزار کودک کار در کشور وجود دارد.

این کارشناس حوزه رفاه اجتماعی ادامه داد: کودکان زباله‌گرد اغلب در شب‌ها و ساعات پایانی روز مشغول کار هستند. برآوردها نشان می‌دهد تنها در شهر تهران، پنج سال پیش حدود پنج‌هزار کودک زباله‌گرد فعال بودند.

وی افزود: باید آسیب‌های پنهان کار کودک را برای جامعه آشکار کرد. مردم باید بدانند این کودکان با چه تهدیداتی مواجه‌اند و چه تبعات جسمی و روانی آن‌ها را تهدید می‌کند.

یزدانی در پایان گفت: اولویت ما باید حذف بدترین اشکال کار کودک باشد. کشور در این زمینه به اسناد بین‌المللی نیز متعهد است. این کارزار باید در نهایت به تدوین آیین‌نامه‌ای برای حذف کار کودک منجر شود و به مطالبه‌ای عمومی از سوی جامعه و مسئولان تبدیل گردد.

/