به گزارش برگزیده، احساس گرسنگی دائمی، حتی پس از صرف وعدههای غذایی، میتواند نشانهای از اختلال در تنظیم اشتها، تغذیه نامناسب، یا عوامل روانی باشد. این حالت نهتنها آزاردهنده است، بلکه ممکن است منجر به پرخوری، افزایش وزن، یا اختلالات متابولیک شود. گرسنگی مداوم همیشه به معنای نیاز واقعی بدن به غذا نیست؛ بلکه اغلب ناشی از عدم تعادل هورمونی، سبک زندگی یا تغذیهی نادرست است.
دلایل فیزیولوژیک و تغذیهای گرسنگی دائمی
۱. مصرف زیاد کربوهیدراتهای ساده
غذاهای شیرین یا فرآوریشده باعث افزایش سریع قند خون و سپس افت ناگهانی آن میشوند، که مغز را به ارسال سیگنال گرسنگی تحریک میکند.
۲. کمبود پروتئین، فیبر یا چربیهای سالم
وعدههای غذایی فاقد مواد مغذی سیرکننده، باعث احساس گرسنگی زودهنگام میشوند.
۳. کمآبی بدن
گاهی مغز تشنگی را با گرسنگی اشتباه میگیرد. نوشیدن آب کافی میتواند اشتهای کاذب را کاهش دهد.
۴. اختلال در هورمونهای تنظیم اشتها
هورمون گرلین (تحریککننده اشتها) و لپتین (کنترلکننده سیری) در برخی افراد بهدرستی عمل نمیکنند—بهویژه در افراد چاق یا کمخواب.
۵. کمخوابی یا خواب بیکیفیت
خواب ناکافی باعث افزایش گرلین و کاهش لپتین میشود، که منجر به افزایش اشتها و تمایل به غذاهای پرکالری میگردد.
دلایل روانی و رفتاری
۱. خوردن احساسی (Emotional Eating)
اضطراب، افسردگی یا استرس میتوانند باعث تحریک اشتهای کاذب شوند، حتی بدون نیاز واقعی بدن به غذا.
۲. عادتهای رفتاری یا محیطی
تماشای تلویزیون، حضور در جمع، یا دیدن غذا در شبکههای اجتماعی میتواند اشتهای غیرواقعی ایجاد کند.
۳. عدم توجه به سیگنالهای سیری
غذا خوردن سریع یا بدون تمرکز باعث میشود مغز فرصت تشخیص سیری را از دست بدهد.
راهکارهای کنترل گرسنگی
– مصرف وعدههای غذایی متعادل با پروتئین، فیبر و چربیهای سالم
– نوشیدن آب کافی در طول روز
– خواب منظم و باکیفیت (۷–۸ ساعت در شب)
– تمرین ذهنآگاهی هنگام غذا خوردن (Mindful Eating)
– مدیریت استرس با مدیتیشن، ورزش یا مشاوره روانشناسی
– پرهیز از محرکهای محیطی مانند تبلیغات غذایی یا خوردن در حالت بیحوصلگی
– بررسی پزشکی در صورت تداوم علائم برای تشخیص دیابت، اختلال تیروئید یا مقاومت به لپتین
منابع: healthline ، clevelandclinic
مترجم: الهه جعفرزاده
۴۷۲۳۲
