نادیا زکالوند: هنگام صحبت از جراحت‌های ورزشی می‌شود، فقط شکستگی‌های استخوان‌ها، پیچ خوردن قوزک پا یا پارگی تاندون‌ها به ذهن می‌رسد. اما باید گفت خیلی از ورزشکارها اگر مراقب نباشند به عارضه‌های پوستی مبتلا می‌شوند.
در اینجا به ۶ مورد عارضه پوستی ورزشکاران اشاره کرده‌ایم:
۱. عفونت‌های باکتریایی
اشکال متفاوتی از عفونت‌های باکتریایی وجود دارد که رایج‌ترین آنها زردزخم است. در این وضعیت خوشه‌هایی گرد از لکه‌های قرمز و پوسته‌پوسته روی پوست پدیدار می‌شود که روی آنها زردرنگ است. این بیماری به‌سرعت می‌تواند گسترش یابد و بسیار مسری است. خوشبختانه این نوع عفونت با مصرف آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی و موضعی درمان می‌شود.
۲. ضایعات تبخالی
ویروس هرپس سیمپلکس موجب بروز تبخال در اطراف دهان فرد می‌شود. البته این ویروس ممکن است به نقاط دیگر بدن هم سرایت کند. تاول‌ها معمولا پس از چند روز پوسته‌پوسته شده و در ۲ تا ۳ هفته برطرف می‌شوند. با داروهای ضدویروسی و پمادهای موضعی می‌توان این بیماری را درمان کرد.
۳. عفونت‌های قارچی
گاهی‌اوقات پوست بدن، پوست سر و ناخن‌ها به عفونت‌های قارچی مبتلا می‌شوند. این عفونت‌ها روی پوست معمولا به صورت لکه‌های گرد و قرمز با لبه‌های پوسته‌دار ظاهر می‌شوند. شایع‌ترین این عفونت، قارچ پای ورزشکار است که معمولا به‌علت تعریق زیاد پا در کفش یا پابرهنه راه‌رفتن در رختکن باشگاه ورزشی پیش می‌آید. با استفاده از داروهای موضعی ضدقارچ می‌توان این نوع عفونت را درمان کرد.
۴. گال
عامل بیماری گال، کرم‌های بسیار ریزی به نام هیره (مایت) هستند که با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شوند. این موجودات ریز میکروسکوپی زیر پوست بیمار لانه می‌کنند و موجب خارش بسیار شدید، جوش‌های پوستی و گاهی خطوط باریک روی پوست می‌شوند. با استفاده از داروهای موضعی حشره‌کش و همینطور داروهای خوراکی این عارضه درمان می‌شود.
۵. شپش
بیشتر مردم تصور می‌کنند شپش فقط وارد موها می‌شود، اما باید گفت که این آلوگی انگلی ممکن است پوست باقی نقاط بدن را درگیر کرده و موجب خارش شدید شود. با شستشوی بدن و وسایل آلوده با آب گرم و صابون می‌توان از شر آنها خلاص شد. گاهی‌اوقات نوعی لوسیون از بین‌برنده شپش‌ها تجویز می‌شود.
۶. زگیل آبکی (مولوسکوم)
بروز این نوع زگیل ناشی از یکی از ویروس‌های خانواده آبله است. این نوع زگیل معمولا در چین‌های بدن مانند زیربغل، آرنج و پشت زانوها ایجاد می‌شود. زگیل‌های آبکی را می‌توان با داروهای موضعی، فریز کردن و برداشتن ضایعات با ابزارهای پزشکی درمان کرد. البته ممکن است آنها به‌خودی خود پس از چندین ماه درمان شوند.
ورزشکاران به‌دلیل تماس مستقیم با تجهیزات ورزشی مشترک، رختکن‌ها، تشک‌ها و وسایل ضدعفونی‌نشده، تعریق زیاد و وجود خراش روی پوست ممکن است در معرض این بیماری‌ها قرار گیرند. بنابراین بهترین روش پیشگیری از این عارضه‌های پوستی، رعایت بهداشت فردی است.
منبع:
aplusathlete
