به گزارش برگزیده از رویترز، این توافق بی‌سابقه، به آمریکا دسترسی به یک پنجم ذخایر نفتی ونزوئلا را فراهم می کند. این دسترسی از طریق قراردادی که بر اساس آن شرکت خصوصی نفتی نورث آمریکن بلو انرژی پارتنرز (NABEP) اجاره ۱۰۰ ساله ۱۷ میدان نفتی را دریافت خواهد کرد، تامین خواهد شد اما سوالات و تردیدهایی را از سوی برخی شرکت های نفتی ایجاد کرده است.
به روایت ایرنا؛ بر اساس گزارش ها این شرکت خصوصی به آمریکا وابسته است.
یک مقام آمریکایی با بیان اینکه کریس رایت وزیر انرژی آمریکا روز چهارشنبه برای امضای توافق با یک نهاد خصوصی به ونزوئلا سفر خواهد کرد، افزود که شرکت شورون قرار است گسترش فعالیت خود در این کشور آمریکای لاتین را اعلام کند.
به گزارش ایرنا، ونزوئلا در سال ۱۹۷۶ صنعت نفت خود را ملی کرد و آن را تحت کنترل شرکت دولتی PDVSA قرار داد. در سال ۲۰۰۷ نیز هوگو چاوز رئیس‌جمهوری سابق ونزوئلا پروژه‌های نفتی باقی‌مانده خارجی را ملی و شرکت‌های بزرگ نفتی آمریکا مانند کونوکوفیلیپس و اکسون موبیل را از کشور خارج کرد.
رویترز با اشاره به نقش محوری که بتانکورت در نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز ایفا خواهد کرد، نوشت توافق نفتی ترامپ با ونزوئلا برای برخی تولیدکنندگان بزرگ زنگ خطر به صدا درآورده است؛ منابع آگاه به رویترز گفتند که ساختار برنامه‌ریزی شده و دارایی‌های عظیمی که NABEP می‌تواند در این کشور عضو اوپک جمع‌آوری کند، این نگرانی را ایجاد کرده است که شرکت‌های نفتی آمریکایی ممکن است در ونزوئلا با خودِ دولت ایالات متحده در مقام رقیب روبرو شوند.
رویترز دیروز گزارش داد که شرکت شورون (Chevron) بزرگترین تولیدکننده نفت آمریکایی در ونزوئلا که هرگز این کشور را ترک نکرد، به همراه شرکت انی (Eni) ایتالیا، اوان‌جی‌سی (ONGC) هند، شرکت ژئوپارک (GeoPark) کلمبیا و شرکت آمریکایی جی‌ای ورنووا (GE Vernova) در مسیر امضای قراردادهایی برای پروژه‌های انرژی در ونزوئلا در هفته جاری هستند.
شرکت شورون در تلاش است تا حداقل یک بلوک جدید در منطقه وسیع اورینوکو (Orinoco Belt) را به سبد دارایی های خود اضافه کند و همچنین قصد دارد بر سر منطقه‌ای در موناگاس شمالی مذاکره کند که می‌تواند به منبع مواد رقیق‌کننده برای تولید نفت فوق‌سنگین آن تبدیل شود.
315
