به گزارش خبرنگار ورزشی برگزیده های ایران، با اعلام کمیل روزیف، رئیس کنفدراسیون کوراش آسیا و اقیانوسیه، رقابتهای قهرمانی بزرگسالان آسیا و همچنین مسابقات پیشکسوتان جهان که قرار بود طی روزهای یک تا 7 دسامبر (10 تا 16 آذر) به میزبانی شهر بخارا در ازبکستان برگزار شود، برای دومین بار و تا اطلاع ثانوی به تعویق افتاد. شرایط شیوع کرونا، دلیل اصلی تعویق مسابقات اعلام شده است. رقابتهایی که در اوزان و ردههای سنی مختلف برگزار میشود و برای اولینبار تیم ملی کشورمان قرار بود علاوه بر مسابقات بزرگسالان، در رده پیشکسوتان هم شرکت کند.
وقتی پای صحبت اعضای تیم اعزامی مینشینیم، متوجه میشویم که از شرایط حمایتی مسئولان دل خوشی ندارند. آنها معتقدند که در صورت حمایت بیشتر میتوانند با دستپر از این پیکارهای مهم برگردند، اما سوال اینجاست که تاکنون چه مقدار از این رشته حمایت شده است؟
این رشته در ایران علاقمندان زیادی دارد و نمایندگان کشورمان در مسابقات بینالمللی هم افتخارات زیادی کسب کردهاند. با وجود اینکه پتانسیل بالایی در این رشته وجود دارد، اما بلاتکلیفی و عدم توجه کافی مسئولان موجب شده قهرمانان آن هر روز بیش از گذشته امید خود را از دست بدهند. نمونه تازه و کوچک آن مربوط به حمایت های برای بازیهای آسیایی چین است که مورد بی مهری وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک قرار گرفته است.
انجمن کوراش از سال 2002 زیر نظر فدراسیون جودو بود، اما برخی دخالتهای صورت گرفته و بها ندادن به این رشته پرمدال موجب شد تا از جودو جدا و به فدراسیون ووشو اضافه شود. کوراش همواره در رنکینگ جهانی و همچنین در آسیا اول، دوم یا سوم بوده و در بازیهای آسیایی نیز بهترین نتایج را گرفته است. کسب دو طلا و یک نقره در سومین دوره بازیهای آسیایی داخل سالن (2009 ویتنام)، کسب یک طلا، یک نقره و یک برنز در چهارمین دوره بازیهای آسیایی داخل سالن و هنرهای رزمی (2013 کرهجنوبی)، کسب یک طلا، یک نقره و دو برنز در هجدهمین دوره بازیهای آسیایی( 2018 جاکارتا) و… نمونههایی از موفقیت و پتانسیل این رشته به شمار میرود.
فدراسیون ووشو که از جمله فدراسیونهای موفق به شمار میرود، در مدت کوتاهی با مدیریتی که داشت، فضای مناسبی را برای کوراشکاران فراهم کرد. این مسئله میتواند به کوراش کمک کند تا با توجه به حضور این رشته در 15 وزن بازیهای آسیایی 2022 عملکرد موفقی داشته باشد و با مدالهای طلایی رقابتها را به پایان برساند، اما نکته مهمتر حمایت وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک است. چرا مسئولانی که برای رشتههایی همچون جودو که مدتها است با مشکل تعلیق دست و پنجه نرم میکند و عملا در گذشته هم خروجی خاصی نداشته، هزینههای بسیاری صرف میکنند، نیم نگاهی به رشتههایی همچون کوراش ندارند؟ آیا اطلاع ندارند که مدالهای محتمل این رشته در بازیهای آسیایی چقدر میتواند به رنکینگ کاروان کشورمان کمک کند؟
محمدرضا نصیرینژاد، رئیس انجمن کوراش و عضو هیأت رئیسه فدراسیون جهانی در گفتوگو با خبرنگار ورزشی برگزیده های ایران، درمورد آخرین شرایط اظهار داشت: کوراش برای ورزش کشور رشته پرمدالی بوده و این موضوع را میتوان در بازیهای آسیایی اندونزی هم دید. در آن مسابقات غیر از مدال طلایی که داشتیم، 4 فینالیست هم داشتیم که مقابل نمایندگان ازبکستان بازنده شدند.
وی ادامه داد: این شکستها برمیگردد به حمایتهای دولت قبل که به صورت کامل از ما انجام نشد. شک ندارم اگر برنامهریزی درستی داشته باشیم، میتوانیم به اهداف خود برسیم. در شرایط کنونی فدراسیون ووشو سنگ تمام گذاشته و برای مسابقات آسیایی چندین مرحله اردوی کامل برای ما تدارک دید. امیدوارم بتوانیم در مسابقات پیشرو نتایج خوبی کسب کنیم تا بازهم خودمان را ثابت کنیم. غیر از فدراسیون، سایر ارگانها حمایتهای چندانی از ما نداشتند. ما در بحث آموزش و داوری شرایط خوبی داریم و این موارد هم باید تقویت شود.
رئیس انجمن کوراش خاطرنشان کرد: ما درها را باز گذاشتهایم و محدودیتی برای کسی قائل نیستیم. کار در کوراش سختی های خاص خودش را دارد اما دست از تلاش برنمیداریم. صحبتهایی هست که انشالله اگر به مدال رسیدیم، درمورد آنها بیشتر صحبت خواهم کرد.
خانواده کوراش مدتها است که از بیتوجهی مسئولان ارشد ورزش در وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک رنج میبرند و خواسته خود را هم به صورت مختلف اعلام کردهاند، اما آنچه به جایی نرسد، فریاد است. باید منتظر ماند و دید که چه زمانی مسئولان ورزش تبعیضها را کنار زده و به رشتهای پر از پتانسیل همچون کوراش هم توجه خواهند کرد؟
انتهای پیام/