به گزارش برگزیده، بسیاری از ما هنگام باز کردن یخچال با این سؤال روبهرو میشویم: آیا این غذا هنوز قابل خوردن است یا باید دور ریخته شود؟ جالب است بدانید ظاهر نامطلوب یک ماده غذایی همیشه به معنای فاسد شدن آن نیست. متخصصان ایمنی مواد غذایی میگویند شناخت تفاوت میان «کهنگی» و «فساد» میتواند هم از مسمومیت غذایی جلوگیری کند و هم میزان دورریز مواد غذایی را کاهش دهد.
۴ نشانه مهم فساد مواد غذایی
کارشناسان چهار علامت اصلی را نشانه هشداردهنده فساد میدانند:
۱. کپکزدگی
مشاهده کپک روی بسیاری از مواد غذایی، بهویژه نان، میوههای نرم، مربا یا غذاهای پخته، نشانهای جدی است. برخلاف تصور رایج، برداشتن بخش کپکزده همیشه کافی نیست، زیرا ریشههای میکروسکوپی کپک ممکن است به بخشهای دیگر غذا نیز نفوذ کرده باشند.
۲. لزج یا چسبناک شدن سطح غذا
اگر سطح گوشت، مرغ، ماهی یا برخی سبزیجات حالتی لیز، چسبناک یا غیرطبیعی پیدا کند، احتمال رشد باکتریها وجود دارد و بهتر است آن ماده غذایی مصرف نشود.
۳. نشت مایعات غیرعادی
خروج مایعات از بستهبندی مواد غذایی، بهویژه گوشت و فرآوردههای پروتئینی، میتواند نشانه فساد یا رشد میکروارگانیسمها باشد.
۴. بوی تند، ترش یا غیرطبیعی
یکی از مطمئنترین هشدارها تغییر بو است. بسیاری از باکتریهای عامل فساد ترکیباتی تولید میکنند که باعث ایجاد بوی ناخوشایند، ترش یا زننده میشود.
همه تغییرات ظاهری خطرناک نیستند
پژوهشگران تأکید میکنند برخی تغییرات صرفاً نشانه کهنگی هستند، نه فساد. برای مثال چروک شدن سیب، قهوهای شدن موز یا پژمرده شدن سبزیجات لزوماً به معنای غیرقابل مصرف شدن آنها نیست و در بسیاری از موارد هنوز میتوان از آنها در تهیه غذا استفاده کرد.
احتیاط درباره غذاهای حساس
متخصصان هشدار میدهند در مورد لبنیات، غذاهای پخته، گوشت و مواد غذایی فسادپذیر باید حساسیت بیشتری داشت. همچنین غذاهای پختهای که بیش از دو ساعت در دمای اتاق باقی ماندهاند، ممکن است محیط مناسبی برای رشد باکتریهای خطرناک فراهم کرده باشند.
پس: اگر غذایی فقط ظاهرش کمی کهنه شده، لزوماً خطرناک نیست؛ اما کپک، بوی نامطبوع، لزج شدن یا نشت مایعات از مهمترین نشانههایی هستند که باید جدی گرفته شوند. شناخت این تفاوت میتواند هم از مسمومیت غذایی جلوگیری کند و هم به کاهش هدررفت مواد غذایی کمک کند.
منبع: sciencealert
مترجم: الهه جعفرزاده
۴۷۲۳۲
