به گزارش برگزیده، آب، مایه حیات است و حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد وزن بدن انسان را تشکیل میدهد. این مایع حیاتی در تمام عملکردهای فیزیولوژیک، از تنظیم دمای بدن گرفته تا انتقال مواد مغذی و اکسیژن به سلولها، نقشی کلیدی دارد.
فارس نوشت: بنابراین، کمآبی (دهیدراتاسیون) حتی در سطوح خفیف، میتواند تأثیرات مخربی بر سلامت جسم و روان داشته باشد.
اولین نشانههای کمآبی معمولاً در سیستم عصبی و عملکردهای شناختی ظاهر میشود.
مغز برای فعالیت بهینه به تعادل الکترولیتی نیاز دارد؛ کاهش آب بدن منجر به کاهش تمرکز، افت حافظه کوتاهمدت، سردرد، سرگیجه و افزایش تحریکپذیری میشود.
در واقع، بسیاری از خستگیهای مفرط در طول روز، چیزی جز هشداری مبنی بر کمبود آب نیستند.در سطح جسمانی، کمآبی باعث غلیظ شدن خون میشود. این امر قلب را مجبور میکند برای پمپاژ خون تلاش بیشتری انجام دهد که نتیجه آن افزایش ضربان قلب و فشار بیشتر بر سیستم قلبی-عروقی است.
از سوی دیگر، کمآبی کارایی کلیهها را برای دفع سموم و مواد زائد از طریق ادرار کاهش میدهد؛ این تجمع سموم، خطر تشکیل سنگهای کلیوی و عفونتهای دستگاه ادراری را به شدت افزایش میدهد.
سیستم گوارش نیز از این وضعیت آسیب میبیند. آب کافی برای هضم مناسب غذا و حرکت منظم رودهها ضروری است.
کمبود آن یکی از دلایل اصلی یبوست مزمن است. علاوه بر این، کمآبی در لایه مخاطی روده، توانایی جذب مواد مغذی را کاهش میدهد و میتواند باعث ناراحتیهای گوارشی شود.در نهایت، یکی از عملکردهای حیاتی آب، تنظیم دمای بدن از طریق تعریق است. در صورت کمآبی، بدن توانایی خنک کردن خود را از دست میدهد که در شرایط گرم یا فعالیتهای ورزشی، میتواند منجر به گرمازدگی شدید و عوارض جدی شود.
پوست و مفاصل نیز از کمآبی بینصیب نمیمانند. آب به حفظ خاصیت کشسانی پوست کمک میکند؛ بنابراین کمآبی باعث خشکی، تیرگی و پیری زودرس پوست میشود. در مفاصل نیز، آب به عنوان یک روانکننده عمل میکند؛ کاهش مایع بینمفصلی ناشی از کمنوشی، باعث اصطکاک بیشتر و درد در مفاصل به ویژه هنگام حرکت میشود.
در مجموع، بدن انسان هیچ سیستم ذخیرهسازی برای آب ندارد و هر روز مقدار زیادی از آن را از طریق تنفس، تعریق و ادرار از دست میدهد.
بنابراین، تداوم در نوشیدن آب در طول روز، نه یک عادت ساده، بلکه ضرورتی برای پیشگیری از اختلالات عملکردی و حفظ سلامت بلندمدت ارگانهای حیاتی است.
۲۳۳۲۳۶
