الهه جعفرزاده: تب کاهش وزن در سالهای اخیر باعث شده نام داروهایی مانند «مانجارو» و «اوزمپیک» بیش از هر زمان دیگری بر سر زبانها بیفتد. بسیاری از افراد این داروها را بهعنوان راهحلی سریع برای لاغری میشناسند، اما متخصصان تأکید میکنند که واقعیت پیچیدهتر از آن چیزی است که در شبکههای اجتماعی دیده میشود.
دکتر محمدحسن ابوالحسنی، متخصص تغذیه و رژیمدرمانی، معتقد است ورود این داروها نقطه عطفی در درمان چاقی بوده است.
او در کافهخبر میگوید: «ما در زمینه کنترل چاقی واقعاً داروی اثربخش نداشتیم. برای بیماریهایی مثل فشار خون همواره داروهای متنوعی وجود داشته، اما در حوزه چاقی سالها با کمبود داروهای مؤثر و ایمن مواجه بودیم. امروز رده جدیدی از داروها آمده که هم ما را از بنبست خارج میکند و هم به بیمار کمک میکند.»
متن کامل این گفتوگو را با عنوان «از مانجارو تا اوزمپیک؛ نسل تازه داروهای مدیریت وزن/ فستینگ یا کتو؟ کدام رژیم مطمئنتر است؟/ روایت کسی که میگوید میخواهم تا هفته آینده ۶ کیلو کم کنم» در برگزیده بخوانید.
به گفته او، «داروهایی مانند تریزپاتاید (مانجارو) و سماگلوتاید (اوزمپیک) توانستهاند امکان کاهش وزن مؤثرتر و سریعتر را فراهم کنند، اما نباید آنها را «معجزه» تلقی کرد. دارو فقط یک ابزار است. حتی جراحی چاقی هم بدون رعایت رژیم غذایی و اصلاح رفتار، موفقیت پایداری نخواهد داشت.»
در کنار اثربخشی، هزینه درمان نیز یکی از چالشهای مهم است.
۴۷۲۳۲
